سیستم صوتی و نورپردازی برای اجراهای صحنه بدون شک یکی از اجزای اصلی ضروری در ایجاد یک تجربه جوی است. مثل «جادوگر نور و سایه» و «طعمآور صدا» صحنه است. از طریق تغییرات روشن و تاریک نور و سایه، برهم نهی لایه ای رنگ ها و همچنین رندر دقیق جلوه های صوتی و فراز و نشیب های پیشرونده ملودی ها، به طور شهودی هسته احساسی و زمینه داستانی اجرا را به مخاطب منتقل می کند. با این حال، در کاربرد عملی سیستمهای روشنایی، یک نقطه ضعف وجود دارد که به راحتی نادیده گرفته میشود، اما میتواند به طور جدی بر اثر مشاهده{3}}مشکل نور منعکس شده تأثیر بگذارد.
در حالی که نورهای صحنه فضای اجرا را روشن می کنند و شبح صحنه را مشخص می کنند، بخشی از نور به سطوح تجهیزات مختلف صحنه می تابد و پس از بازتاب مستقیماً وارد چشم مخاطب می شود. این نوع نور بازتابی اغلب به شدت جهتدار و روشن است که میتواند باعث ناراحتی بصری مخاطب شود، تمرکز او را بر روی صحنه اصلی صحنه مختل کند و به حس غوطهوری و انسجام اجرا آسیب برساند. هرچه مخاطب به صحنه نزدیکتر باشد، تأثیر منفی نور بازتابی برجستهتر میشود. نحوه حل علمی و مؤثر این مشکل به موضوع مهمی در ساخت مراحل-بالا تبدیل شده است.
رویکرد اصلی برای مراحل بالا{0}}برای رسیدگی به تأثیر نور بازتابی بر تجربه مشاهده شامل جنبههای متعددی است و بالابر برقی صحنه نقش مهمی در این فرآیند بازی میکند. این نه تنها یک "ستون باربر" ضروری در ساخت صحنه است-با عملکرد بالابر پایدار و قابلیت تنظیم دقیق، بلکه تضمینی محکم برای نصب ایمن و اشکال زدایی انعطاف پذیر خرپاها، نورپردازی، صدا و سایر تجهیزات است و پایه و اساس کل ساختار صحنه را می سازد. علاوه بر این، از طریق بهینه سازی با مهارت خاص در جزئیات، به «دستیار نامرئی» در ایجاد فضای صحنه تبدیل می شود. با کاهش نور منعکس شده و ادغام در محیط کلی نور و سایه، تجربه تماشای روان و راحت را برای مخاطب ایجاد می کند.